چه مدت باید قبل از پیوستن به یک گروه نوازندگی را تمرین کنم؟

چه مدت باید قبل از پیوستن به یک گروه نوازندگی را تمرین کنم؟ موسیقی یک شکل هنری مشترک است، به این معنی که در بیشتر موارد با افراد دیگر پخش و اجرا می شود. پیوستن به یک گروه می‌تواند تجربه دلهره‌آوری به نظر برسد، زیرا اکثر مبتدیان احساس می‌کنند که باید بیشتر بدانند، بیشتر نواختن را تمرین کنند، یا در سطح خاصی از مهارت باشند قبل از اینکه بتوانند به یک گروه بپیوندند یا راه‌اندازی کنند، یا حتی با دیگران بازی کنند، کالا موزیک مانند پارازیت. رفیق اغلب این سوال مطرح است که آیا آنها باید زمان بیشتری را برای یادگیری بازی در ابتدا صرف کنند یا خیر. هیچ کس نمی خواهد از شرم احتمالی عبور کند. یا آنها در تعجب هستند که آیا قبل از اینکه فرد به عضویت در یک گروه بپیوندد، مجموعه خاصی از مهارت ها لازم است یا خیر.

پیوستن به یک گروه

حتی در مراحل اولیه، پیوستن به یک گروه یا راه اندازی یک گروه، چند مزیت واقعی دارد. تنها چیزی که یک گروه نیاز دارد چند نفر است که از نواختن سازهای خود و نواختن آنها با یکدیگر لذت می برند. بازی کردن با افراد دیگر عالی است، بنابراین می توانید با هم یاد بگیرید. یا اگر فرد پیشرفته تری وجود دارد که بتوانید با او بازی کنید، می توانید از او یاد بگیرید.

کاری که نواختن در یک گروه یا نواختن با دیگران برای نوازندگی شما انجام می دهد این است که یاد خواهید گرفت آنچه را که آموخته اید به تنهایی به کار بگیرید. می‌توانید تمام مطالبی را که تاکنون آموخته‌اید آزمایش کنید و ببینید چه چیزی جواب می‌دهد و چه چیزی خوب نیست. وقتی یاد می گیرید که چگونه با یک درامر و یک نوازنده باس تعامل موسیقی داشته باشید، درک بهتری از مفهوم موسیقی ریتم یا شیار خواهید داشت. می شنوید که هر چیزی که پخش می کنید وقتی به موقع پخش شود بهتر به نظر می رسد. این تمرین فردی شما را تقویت می کند.

تمرین انفرادی

البته مهم است که خودتان بازی کردن را تمرین کنید، بنابراین مهارت های خود را تقویت کنید و چیزهای جدیدی یاد بگیرید. زمانی که به یک گروه می‌پیوندید یا با دیگران بازی می‌کنید، تمرین فردی شما تمرکز پیدا می‌کند. شما ناگهان هدف جدیدی خواهید داشت، و آن این است که آنچه را که یاد می‌گیرید به تنهایی در محیط گروه با این انگیزه که اکنون «برای چیزی» تمرین می‌کنید، به کار ببرید. یا اکنون به دلیل جهت گیری موسیقایی که می خواهید بر اساس علایق گروه (راک، پاپ، سول، فانک، بلوز و غیره) انتخاب کنید، شروع به تمرین نواختن چیزهای سبک خاصی خواهید کرد. یک معلم می تواند در اینجا کمک بزرگی کند.

معلم

داشتن یک معلم خوب همیشه یک تجربه عالی و مفید است. وقتی معلم شما بداند که شما به نواختن در یک گروه علاقه دارید، می‌تواند ابزارها و ایده‌های لازم، اغلب میانبرها و ویژگی‌های خاص را در اختیار شما قرار دهد تا شما را برای تجربه گروه آماده‌تر کند. با چند آکورد، چند مقیاس، شاید چند آهنگ یا پیشرفت آکوردی که آموخته‌اید و اشتیاق به نواختن با دیگران، کالا موزیک هر کسی می‌تواند به گروهی از نوازندگان همفکر بپیوندد. به احتمال بسیار زیاد آهنگ های جلد را به عنوان بخشی از درس های خود یاد گرفته اید تا یاد بگیرید که چگونه از تکنیک های خاصی استفاده می شود یا چگونه مقیاس ها یا آکوردهای خاصی را اجرا کنید. حالا شما قادر خواهید بود این آهنگ ها را با گروه اجرا کنید و شاید حتی اجرا کنید.

پوشش ها

مزایای پخش آهنگ های کاور یا کاور بسیار زیاد است. مهمترین مزیت این است که، از آنجایی که کل گروه دقیقاً می‌داند که چه چیزی را به صورت جداگانه بنوازد، زیرا هر یک از اعضای گروه می‌دانند که آهنگ باید چگونه باشد، رشد جمعی و فردی فوری وجود خواهد داشت. شما یاد خواهید گرفت که با هم بهتر شوید. این سوال را می طلبد که “چه چیزی باید بازی کنیم؟” خارج از تمرین باند همچنین، یک آهنگ کاور در سبک موسیقی که گروه می‌خواهد دنبال کند، می‌تواند به هر یک از اعضا ایده‌هایی برای آهنگ‌های اصلی در ادامه راه بدهد. بسیاری از گروه های معروف به طور سنتی به عنوان گروه های کاور شروع به کار کردند.

خلاصه

به طور خلاصه، نواختن موسیقی با افراد دیگر به شما انگیزه بیشتری می‌دهد تا با نواختن و تمرین به تنهایی بهتر شوید. پیوستن به یک گروه نباید فقط در مورد توانایی های شما باشد. اینها مهم هستند، اما مهمترین عامل اشتیاق شما به نواختن موسیقی با افراد دیگر است.

اگر این کاری است که دوست دارید انجام دهید، پس به دنبال یک گروه یا شاید فقط یک یا چند نوازنده برای نواختن باشید. یا گروه خود را تشکیل دهید. وقتی مجبور به نواختن و اجرا با یک گروه باشید، واقعاً سریعتر بهتر خواهید شد.

با استفاده از پدال پای ثابت

هنگام حرکت بین آکوردها، اغلب لازم است یک یا هر دو دست را به طور کامل از روی پیانو بردارید. این باعث ایجاد شکاف در صدا بین یک آکورد و آکورد بعدی می شود. گاهی اوقات این مطلوب است، و گاهی اوقات نه. استفاده از پدال نگهدارنده این امکان را فراهم می کند که هنگام حرکت دست ها به موقعیت جدید، صدای نت یا آکورد را حفظ کنید.

در پیانو، پدال بخشی از خود ساز است. پدال های دیگری نیز روی پیانو وجود دارد که بین پیانوهای ایستاده و گرند متفاوت است. در حال حاضر، ما به طور خاص با پدال حفظ می پردازیم. پدال نگهدارنده (که به آن پدال سوستنوتو نیز گفته می شود) همیشه یکی در سمت راست پدال های دیگر است، زیرا با پای راست کار می کند. در صفحه کلیدهای الکترونیکی، پدال نگهدارنده یک ضمیمه جداگانه است که می تواند به سوکت ارائه شده در پشت صفحه کلید وصل شود.

عکس‌های زیر پدال‌های پیانوهای عمودی و گرند و همچنین پدال‌های ثابت برای کیبورد الکترونیکی را نشان می‌دهند. برای شنیدن نحوه عملکرد پدال نگهدارنده، یک آکورد بنوازید و سپس پدال را با پای راست خود فشار دهید. پدال را پایین نگه دارید و دستان خود را از روی پیانو بردارید – تا زمانی که پدال را پایین نگه دارید، صدای آکورد ادامه می یابد. این تغییر آکورد را بسیار ساده تر می کند.

پدال SUSTAIN

مثال زیر استفاده معمولی از پدال نگهدارنده را نشان می دهد. در دو میله اول، دست راست بین وارونگی یک آکورد سی ماژور حرکت می کند. هنگامی که دست از روی پیانو بلند می شود، کالا موزیک به فاصله بین هر آکورد گوش دهید. در میله های سوم و چهارم، با پخش هر وارونگی جدید، پدال ثابت فشار داده می شود. این کار باعث از بین رفتن شکاف صدا بین آکوردها می شود. استفاده از پدال با علامت Ped نشان داده می شود